1.000 mil hızla bir santrifüjden fırlatılmak nasıl görünüyor?

[embed_video type="youtube"]https://www.youtube.com/watch?v=qEVD9k2GLXk[/embed_video]

Uyduları yörüngeye oturtmak pahalıdır. Her fırlatma tonlarca yakıt tüketir ve görevler yalnızca birkaç ayda bir gerçekleşebilir. SpinLaunch adlı bir şirket, öncelikle devasa bir santrifüj tarafından üretilen kinetik enerjiyi kullanarak, sonunda günde birden fazla uydu fırlatabilmek istiyor.

Geçen yıl, SpinLaunch adlı bir uzay girişimi , New Mexico'da bir nesneyi 10.000 Gs'ye kadar döndürüp havaya fırlatabilen bir prototip santrifüj üzerindeki çalışmayı tamamladı . Şirketin belirtilen amacı, sonunda uyduları uzaya fırlatabilecek muazzam bir kinetik top inşa etmekti.

SpinLaunch , Ekim ayından bu yana sekiz test uçuşu gerçekleştirdi. En yenisini bir kamerayla donattı ve prototip modelden (aşağıda) on binlerce metre havada vurulmanın nasıl bir şey olduğuna dair ilk bakışı (yukarıda) sağladı. Beklendiği gibi, kusmaya neden olan bir yolculuk olurdu.

Bir futbol topu veya mermi gibi, havada hareket etmenin en verimli ve istikrarlı yöntemi bir spiral kullanmaktır. Fırlatıcının mermileri, büyük mermiler veya üç metre uzunluğunda küçük füzeler şeklindedir. Yük üzerindeki kanatçıklar, bu dönüşü sağlamak için açılıdır.

"Optik yük" topu - A-33 Suborbital Mass Accelerator - 1600km/sa (yaklaşık 1.000mph) hızla terk etti. Tüm yolculuk 82 saniye sürdü ve mermi 7.620 metreyi (25.000 fit) aştı. İlginç bir şekilde, fırlatma, A-33'ün gücünün sadece küçük bir kısmını kullandı.

Optik faydalı yük testi, mühendislere merminin bakış açısından heyecan verici bir bakış açısı kazandırdı. Daha da önemlisi, test elektroniğin muazzam G-kuvvetlerine dayanabileceğini ve namludan fırlatılabileceğini gösteriyor - bu, şirketin kavramsal aşamadan beri endişe duyduğu bir sorun. Yani kamera aynı zamanda bir konsept kanıtı işlevi gördü.

SpinLaunch'ın tam ölçekli L100 Yörünge Kütle Hızlandırıcısı, A-33'ten üç kat daha büyük olacak. Roket motorları uçuşu tamamlamadan ve uydunun yörüngesini stabilize etmeden önce, 200 kg'lık (441 lb) bir uyduyu 8.000 km/sa (5.000 mil/sa) hızla yörüngeye yakın irtifalara fırlatabilecek.

Nisan ayında NASA , özel olarak geliştirilmiş test ekipmanının yörünge altı fırlatma ve kurtarma işlemini gerçekleştirmek için SpinLaunch ile sözleşme imzaladı . Test uçuşunun bu yıl içinde yapılması planlanıyor. Her şey yolunda giderse NASA, L100 faaliyete geçtikten sonra nihai yörüngesel fırlatma ile diğer olası testleri değerlendirecek.

SpinLaunch, L100'ü nerede inşa ettiğini resmi olarak açıklamadı ve yalnızca "ilk Yörünge Fırlatma Alanının Amerika Birleşik Devletleri'nin bir kıyı bölgesinde yakında açıklanacak bir yerde nihai seçimde olduğunu" söyledi. Ancak, kavramsal bir görüntü (yukarıda) "Alaska_Orbital_Wide" içeren bir dosya adına sahiptir. Muhtemelen, Alaska en azından aday bir konumdur.

Başlangıç, 2025'te ticari lansmanlara başlamayı planladığından, inşaatın önümüzdeki birkaç yıl içinde tamamlanması bekleniyor. Bu arada mühendisler, kademeli olarak daha hızlı hızlarda ve değişen yüklerle ayda bir veya iki test yapmak için suborbital prototipi kullanacaklar.