BEN HÂLÂ BURADAYIM, HÂLÂ YAŞIYORUM! VEFASIZLIĞINIZI DA, ÇIKAR İLİŞKİLERİNİZİ DE UNUTMADIM!

Ben ayaktayken etrafımda kalabalık olanlar çoktu. Arayanlar, soranlar, yanımda görünmek isteyenler, benden beklentisi ve çıkarı olanlar hiç eksik olmuyordu. Çünkü ben onların işine yarıyordum. Ben güçlü olduğum sürece herkesin hesabında bir yerim vardı.

Peki ya şimdi?

Hayatın en ağır sınavlarından geçtiğim, sağlık sorunlarıyla mücadele ettiğim, bir ayağımı kaybettiğim ve yeniden hayata tutunmaya çalıştığım bu süreçte nerede o kalabalıklar? Nerede sözde dostluklar? Nerede vefa, nerede insanlık?

Bugün çok daha iyi anladım ki bazı insanlar sizin yanınızda olduğunuz için değil, kendilerine sağladığınız fayda için yanınızdaymış.

Ama herkese açık ve net bir mesajım var:

BEN BİTMEDİM! BEN YIKILMADIM! BEN HÂLÂ BURADAYIM VE HÂLÂ YAŞIYORUM!

Bedenimden bir parça eksilmiş olabilir ama onurumdan, irademden ve insanlığından hiçbir şey kaybetmedim. Yaşadığım acılar beni susturmadı. Aksine kimin kim olduğunu görmemi sağladı.

Bugün bazı insanlara söyleyeceklerim var:

Benden uzak durun! Bana yaklaşmayın! Yakınımda bulunmayın! Hatta beni gördüğünüzde görmezden gelin. Çünkü artık sahte samimiyetinizi, yapmacık ilginizi ve çıkar üzerine kurulu ilişkilerinizi hayatımda istemiyorum.

Sizinle yeniden bir araya gelmek, geçmişi konuşmak veya hiçbir şey olmamış gibi davranmak gibi bir niyetim yok.

Bana en zor günlerimde sırtını dönenlerin, bugün hiçbir şey olmamış gibi karşıma çıkmasına tahammülüm yok.

Benim artık kalabalıklara değil, gerçek insanlara ihtiyacım var.

Şunu da herkes çok iyi bilsin: Ben kimsenin merhametine muhtaç olduğum için değil, hayata yeniden tutunmak için mücadele ediyorum. Beni düştüğüm yerden kalkamayacak sananlar yanılıyor.

Bundan sonra hayatımda kimin olacağına ben karar vereceğim. Herkese kapım açık değil. Herkesin benim hayatımda bir yeri olmak zorunda da değil.

Vefasızlığa, nankörlüğe ve menfaate dayalı dostluklara artık kapım kapalı!

SON SÖZÜM ŞUDUR:

Ben ayaktayken yanımda görünmek kolaydı. Asıl mesele, insanın en zor gününde yanında durabilmekti. Siz bu sınavı kaybettiniz. Ben ise bütün yaşadıklarıma rağmen hâlâ mücadele ediyorum.

Beni yok sayanlara, unutanlara ve arkamı dönenlere sesleniyorum:

Siz beni hayatınızdan çıkarmış olabilirsiniz ama ben hayattan vazgeçmedim. HÂLÂ BURADAYIM, HÂLÂ YAŞIYORUM VE MÜCADELEME DEVAM EDİYORUM!

Artık herkes kendi yoluna. Benim yolumda sahte insanlara yer yok!