Hepimiz Tanrı'nın Kulları Değil Miyiz? Neden Aylarca ve Günlerce Aç Yatarken Diğerleri Tıka Basa Yiyor?

Hepimiz Tanrı'nın Kulları Değil Miyiz? Neden Aylarca ve Günlerce Aç Yatarken Diğerleri Tıka Basa Yiyor?

Hepimiz aynı Yaratıcı'nın kulları değil miyiz? Aynı gökyüzünün altında, aynı dünyada yaşıyoruz. Ama bir tarafta açlıkla mücadele eden, her lokma için dua eden insanlar varken, diğer tarafta doyumsuzca yiyip içenler var. Bu adaletsizlik, insana vicdanını sorgulatacak kadar derindir. Tanrı bizlere eşit şekilde yaşam verme lütfu tanımışken, bu eşitsizliğin sebeplerini sorgulamadan geçmek ne kadar doğru?

Birçok insan, her gün ekmeğini bulamadan hayata tutunmaya çalışırken, başka bir grup, ellerinde her türlü nimete sahip olmasına rağmen, bir lokma daha fazla almak için çaba harcıyor. Peki, bu adaletsizliğe göz yummak, insanlık adına ne kadar doğru bir yaklaşım olabilir? Toplumlar, eşitsizliği ve adaletsizliği kabul ettikçe, vicdanlarını yitirmiyorlar mı?Bu dengeyi kurmak, yalnızca Tanrı'nın adaletine değil, insanın vicdanına da bağlıdır. Bizler, yaratılış gereği birbirimize bağlıyız. Birinin acısı, tüm insanlığın acısı olmalı. Gerçek adalet, bu dünyada sadece sahip olduklarımızla değil, aynı zamanda başkalarıyla paylaştıklarımızla da ölçülür. Neden birimiz aç kalırken, diğerimiz fazlalık içinde boğuluyor? Bu soruyu sormak, sadece düşünmekle kalmamalı; aynı zamanda bu eşitsizliği düzeltmek için adım atmayı gerektirir.